Frå flatt hav til verdas tak!

18. mai, 2019

10. til 13. mai var one for the books! Eg var invitert til Haukeliseter og Haukeli fjellfestival av Black Diamond for å halde foredrag. Eg reiste opp rett etter eksamen fredag, og var passe sliten då eg parkerte utanfor Haukeliseter. Rammene rundt arrangementet var perfekt. På veg opp kom det nysnø, og dagen etter skulle det bli strålande sol!

Nybyrjar i hardt vær!

Til tross for mange år på langrenn og snowboard, er eg relativ ny på randonee. Eg gav beskjed om det, og at eg gjerne ville delta på ein tur tilpassa mi begrensa erfaring. I tillegg til at eg kom så seint at eg gjekk glipp av infomøte om turane, fekk eg beskjed frå dagleg leiar på Haukeliseter at han hadde ein ledig tur til meg, det var berre til å møte om morgonen. Det var ei lita gruppe og god plass i bilen. Der burde alarmklokkene mine ha byrja å ringe..

Kva? Skred? Tracker?

Eg holdt på å ta på meg ski og utstyr, gruppa på åtte inkludert to guider var komen seg ut av bilen. Guiden gjekk rundt og logga inn tracker på alle i gruppa, sjølvsagt hadde eg verken spade søkestang eller tracker. Eg var heilt uforberedt, og passe flau. Turen eg var satt opp på var litt over seks timer lang, me skulle gå i skredutsatt terreng, ta snøprofiler, klatre med ski på sekken og kjøre fleire bratte renner! Det gjekk opp for meg at dette ikkje kom til å bli ein dans på roser.

Black Diamond mirackle worker: Tor!

Tor som jobber for Nordlyssport og BD, hadde skjønt tegninga tidleg, og trylla fram alt eg trengte frå bilen sin. På 10 sekund var eg rigga klar for den lengste og mest ekstreme turen på Haukeli fjellfestival si turliste. Eg såg lengselsfullt bor på gruppa ved siden av meg. Rundt 20 smilande tur folk, utan randonee ski, men med fjellski, langrennski og store smil i ansiktet. Eg tenkte stille med meg sjølv, at kanskje ingen ville merke om eg sneik meg inn i ei anna gruppe…men den gang ei!

Bratt, bratt, bratt!

Etter mange fine timar oppover og innover, var det av med skia, me måtte klatre eit stykke for å kome oss videre opp. Toppen vart nådd i forrykande tempo, og eg som hadde trent styrke i heile vinter og lagt kondisjons og langdistansetreninga på hylla nokre månader, kjende det svei i låra. Nedturane hadde ikkje kjend særleg bratt ut med snowboard under meg, men på randonne var det ei heftig utfordring. Eg tenkte at det fekk bere eller briste. Med eit fall og melkesyre oppover ørene kom eg ned som sitemann, med smilet klistra frå øre til øre. Herleg! Ny topp, ny oppovermelkesyre, nye tryninger og ny renne. Attende på Haukeliseter konfronterte eg daglig leder med turen han hadde hivd meg med på. «Eg visste du var god nok for det, og målet var at du skulle få erfaring og lære noko! Har du gjort det i dag?» Eg måtte nikke, og smile..Makan til læringskurve har eg skjeldan hatt, og neste år…Då stiller eg med betre skills, tracker, spade,søkestang og store forventninger!

Nedturer, oppturer og nedturer!

Om kvelden holdt eg foredrag om jakta på seven summits, og kvifor neturane er så viktig. I forskjell frå her på Haukeli, då oppturane var noko ein måtte gjennom for å nyta nedturane, er det motsett i det verkelege livet. Eg viste bilete frå alle fjella eg har klatra på dei ulike kontinenta, og fortalte om oppturar og nedturar. Nedturar som er verdens beste læringsstrategi om ein brukar dei rett. Nedturar kan gjere oss robuste og motstandsdyktige, og førebu oss på fysiske og psykiske utfordringar i nye situasjonar seinare i livet.

Noregs meste intime og gjevande Fjellsportfestival?

Stemninga, naturen, folka, galskapen, arrangørane, kunnskapsrike spreke guidar, turane, showet,sponsorane, intimiteten, musikken og foredraga. Dette er utan tvil ein festival som har fått til alt etter berre to år. Eg gleder meg allereie til neste år, og du er invitert til å vere med!           

19. mar, 2019

I så fall bur du på rett plass!

Då den olympiske meisteren Eirik Verås Larsen skulle velje ut sine ti favorittstader for padling i Noreg, vart Øygarden nemnd som ein av dei! Det seier litt, når ein veit at Noreg har 20 000 km kystlinje å padle i.

Kvifor padle havkajakk i Øygarden?

Ca 80% av alle kajakkar som blir seld her til lands er havkajakkar. Om ein skal trekkje ein samanlikning mellom padling og sykling kan ein sei at havkajakken er som terrengsykkelen. Den er i sitt rette element i bølgjer og ruskevær, men kan også brukas til koseturar i fint vær, langturar med mykje bagasje  eller kortare treningsturar. Havkajakken kan brukast til alt, og i Øygarden er det hav og holmeterreng for alle aktivitetane eg har nemnd ovanfor. Her er det flotte viker og holmar ein kan telte på, og fantastisk padlenatur både vinter som sommar.

Er det berre å hive seg utpå?

I botn og (på) grunn ja! Sjølv starta eg å padle havkajakk med prøve og feile metoden. Eg hadde heldigvis padla elvekajakk på Voss i nokre år før eg sat meg i havkajakken, det hjalp på. Seinare har eg tatt både introkurs, grunnkurs og teknikkurs i havkajakk.

ReigstadUnlimited

For nokre veker sidan meldte eg jentene mine på introkurs, dei er 12 og 13 år gamle. Dei har begge padla både elvekajakk og havkajakk før, men kurset gjorde at dei fekk eit skikkelig faglig og praktisk påfyll (som det ikkje alltid er like lett for ein far å gje;)) I bilen på veg heim var det høg stemning, og dei er no veldig motivert for å ta grunnkurs, men og klar for ein flott og spennande vår/sommar/haust sesong med havkajakkpadling! Kurset dei var på var arrangert av Laila Reistad som heldt til på Misje. Kort tur til kurs for oss Øygardsfolk.

Kva skjer på eit introkurs?

Det varer ca 4 timer (vi var litt lenger for været vart fint, og selskapet godtJ) Du får låne alt av utstyr i tillegg serverte Laila, nysteikte småpoteter, chorizo, kjeks, kaffi, te og parmaskinke i det koselige naustet sitt. Veldig god stemmning! Jentene mine var tre timer i sjøen, der dei padla, leika, lærte kameratredning, smarte padletriks og snakka om tryggleik på sjøen. Laila krev ingen forkunnskap før kurset, du kan koma som du er med det du kan eller ikkje kan. Eg betalte 1100 for kvar av jentene, og då kvalifiserte sei seg også til våttkortet.

Fun Fakt om havkajakk:

Nansen demonstrerte eskimorulle på Oslofjorden i 1889!

Den grønlandsk benevnelsen qajaq betyr mannsbåt eller jegerbåt. 

Verdens lengste kajakk-regatta heter The Regata del Río Negro og arrangeres i elven Río Negro i Argentina.

28. feb, 2019

Gå for livet!

Eg sit her i stova i vinterferien og skriv dette, mens eg tenkjer på kvifor eg har sagt ja til å jobba dugnad på STRILAWALK den 27.april. Kvifor eg skal stå opp kl 07.00 og rigge klart til eit lokalt arrangement starta av ungdommar her i Øygarden for berre eit år sidan? Eg har jobb, tre ungar, studier på fritida, egentrening, treningsdugander både for håndballen, øygardsmila og skjergardskarusellen. Ofte kjenner eg på at tida ikkje strekker til. Så kvifor synes eg dette er så viktig at eg sa JA! med det same eg vart spurd?

Jonathans minnefond

Svaret er at eg er far. Anita og Roar opplevde alle foreldre sitt mareritt, det å miste eit barn. Jonathan vart berre 5 år. I dag er det fleire foreldre i min bekjentskapskrets som går gjennom det same, å miste eit barn til kreft. Eg kan nok aldri setje meg inn i kjensla, og makteløysa som rår i slike stunder. 

Anita og Roar har erfart at det forskes for lite på kreft som rammer barn og unge, og at forskning og kompetanseheving er av avgjerande betydning. Dei har oppretta Jonathans Minnefond for barnekreftforskning med eit ønske om å hedre hans minne ved å bidra på dette området. Minnefondet er oppretta fordi Jonathan ville likt at mor og far gjorde noko godt for andre. Anita og Roar har trua på at dei gjennom små og store gåver kan gjere ein forskjell. 

Ein gledens dag!

15.februar var den internasjonale barnekreftdagen. I den samanhengen fekk Jonathans Minnefond fått vere med å bidra med ein halv million til forskning mot barnekreft, det gjorde Roar og Anita saman med Barnekreftforeningen, som den dagen delte ut heile 25 millioner til ulike forskningsprosjekt. Anita og Roar er med hjelp av alle oss som støtter, eit av mange steg nærare ønsket om at Norge skal bidra meir til å forhindra at barnekreft får frata andre barn høve til å vekse opp. Det ultimate målet er at ingen barn skal dø av barnekreft!

Ungdom hjelper barnHjerte

STRILAWALK er eit arrangement starta av ungdommar i Øygarden, det er eit sosialt arrangement der ein går saman frå Rong til Straume for barnekreftforskning. I år er det over dobbelt så mange som har meldt seg på enn ifjor. Det er fantastisk! Sett av datoen den 27.april, og møt på Rong senter kl 08.00. Arrangementet er gratis, men vil du ha ei Strilawalk t-shirt, så koster det 150 kroner. Alt overskudd går til Jonathans Minnefond. Påmelding skjer på www.strilawalk.com.

Dårlig rygg, kondis eller kne?

Sjølv om du ikkje kan eller har høve til å delta på sjølve arrangementet, kan du likevel støtte Jonathans Minnefond i kampen mot barnekreft. Enten ved å gå inn på heimesida www.jonathansminnefond.no og gi til kontonummer 3637.29.65945 (IBAN-nummer NO38 3637 2965 945) eller gi på Vipps til 90509. 

Håper eg ser mange av dykk på STRILAWALK 27. april, nyt sola med barn og familie. God vinterferiehelsing frå Cato:)

 

 

 

 

 

 

16. feb, 2019

Summiting med bi-smak

Mount Elbrus 8.august i 2008 med Brynjulf Eide, Øystein Torsvik og Jan Einar Gravdal. Spesiell tur som eg hugsar særs godt. Me traff eit værvindu og fekk ein strålende summitdag. Sjølv bomma eg på aklimatiseringen, og fekk ein tøff tur ned igjen til tross for at "berre" var på 5642 moh. I basecamp den 3.august fekk me melding over satelitttelefon om at Rolf Bae hadde forulykka på K2 den 1. august. Stemningen var trykka. Det norske miljøet var lite, og alle kjente til, fulgte med på og vart inspirerte av dei som gjekk den ekstra mila for å følgje draumane sine. 

Krig! 

 

Attende i Cheget på Russisk side etter å ha komen ned frå fjellet fortsatte dramatikken. Russland hadde gått inn i Georgia og starta ein offensiv på to fronter. Frå sjøen og inn i republikken Abkhazia og frå land via nord-Ossetia og inn i sør-Ossetia. Vi hadde plutselig krigen på begge sider, og befant oss i midten på russisk side. Me vakna til ein by med folk i uniform, alle vindauga på hotellet var spikra igjen. Me heiv oss inn i ein bil og kom oss til den lokale flyplassen. Då me landa i Moskva viste dei invasjonen på tv, og me kunne sjå tankser rulle inn i byene. Krigen var igang.

Klatreforbod

Mount Elbrus vart også stengt for turisme og klatring heilt fram til 2012. Krigen og pågående terror i område gjorde at det tok nokon år før norske turoperatører som Hvitserk og Jarle Trå starta oppigjen med turer til Elbrus. Sjølv om eg har klatra finare og meir spektakulære fjell i åra etter Elbrus, gjer minnene og omstende,  denne turen til ein av dei som ligg nærast hjarta. 

18. des, 2018

Sist tysdag, var eg invitert til P5 sitt studio på Kløverhuset i Bergen. I siste liten måtte eg utsette til denne tysdagen. Som hjå mange andre familier no i den travle juletida, stoppa sjukdom hjå ungane all anna sosial trafikk ei stund. I dag derimot, åpna det seg eit nytt høve. Kjellemann og Tony Ågotnes var i storform, for ein velkomst! Ofte er det slik, at når ein skal prate om ekspedisjonar og fjell så kan det bli mykje fokus på det som er farlig, og tonen blir seriøs og litt tung. Ikkje i dag! 😂Dette var ein fest 👏👏

Me snakka om artige og utfordrande ting ein må forhalde seg til på tur. Det var høg toalettfaktor, og kva krumspring ein må foreta seg når det sprenger på i - 40 grader😂

Eg hadde ein utfordring planlagt for Kjellemann, og han tok den! På strak arm! Det er her blodet kjem inn i bildet! Hør på P5 frå klokka 0700 torsdag morgon og få med deg dramatikken, og ein god dose toaletthumor🤣 På fredag er det slutt! P5 blir lagt ned, og det synes eg personlig er veldig trist.Eg krysser fingrene for at det likevel kjem meir frå Tony og Kjellemann med vener. Blir det ein podcast, så laster eg den ned, blir det ein YouTube kanal så subscriber eg. Den dagligedosen galskap og god musikk er eg blitt avhengig av👏